Cidadán Anónimo

Allons enfants de la patrie, le jour de gloire est arrivé… » François está borracho, vaia cogorza, que mais ten, pensa mentres intenta manterse en pé agarrado a un cubo do lixo, o meu presidente tamén bebe nas reunións transcendentais, non houbo máis que velo no G8 o contentiño que se puxo con Putin. Eu teño mais razóns ca el para facelo, pensa François sentado ao carón do cubo para plásticos dándose por vencido, renunciando a camiñar a curto prazo. Vinte anos, vinte anos na cadea de montaxe nesa fábrica de automóbil, a cambio que me deron? esta merda de hernia, unha carta de recomendación e á rúa coma un can. Disque é máis rendíbel facer os coches en Polonia que aquí, os soldos son máis baixos e os traballadores son máis competentes. Óense sereas de policía, xente berrando, hai lume, creo que están a queimar coches, seguro que está o meu fillo pequeno a meterse en problemas, non puidemos irnos do barrio, non vendimos o piso cando aínda había xente que o pagaba ben e agora ninguén che paga nada por el. Está invadido polos subsaharianos, seguro que o meu pequeno está con eles a tirar pedras á policía, non sería a primeira vez. Non fago obra del dende que o seu irmán morreu de sobredose. As drogas, foron a nosa ruína, elas e a morte da miña Alice, por isto tivemos que quedar neste barrio. Fronte a François hai unha valla electoral de Sarkozy, moitos dos meus compañeiros votaron a Sarko, pensa mentres volve a intentar pórse en pé, volve a desistir, as pernas non teñen forza suficiente e volve a sentarse ao carón do cubo amarelo. Dicían que Sarko ía pór orde e limpar as escolas de maleantes, dificultar que entren máis inmigrantes e refuxiados políticos e botar do país a todos aos que non están en situación regularizada, así por fin terán traballo os nosos fillos, en definitiva como dicía Albert por fin Franza para os franceses. Que pensarán agora de todo isto? Agora que lle teñen que dicir borrachos ás súas mulleres que quedaron sen traballo.

chuzame